لباس به عنوان پوست دوم، اغلب به عنوان نوعی ابراز وجود و نمایش بیرونی از هویت ما توصیف میشود. اگرچه بسیاری از مردم میگویند که به مد علاقهای ندارند، اما همه ما لباس میپوشیم و چه بخواهیم چه نخواهیم، آنچه میپوشیم پیامی را برای کسانی که با آنها در ارتباط هستیم میفرستد. ما لباسهایی را انتخاب میکنیم که از ما در برابر عوامل بیرونی مانند سرما و گرما محافظت کند و البته فعالیتهایمان را ایمنتر یا متناسب با شخصیت، جایگاه اجتماعی و محل حضورمان سازد.
در حالی که هویت اجتماعی از دنیای بیرونی و از ارزشها و نمادهای مشترکی که در هر جامعه وجود دارد تاثیر میپذیرد و ما لباسهای بیرونیمان را تا حد زیادی بر اساس آن ارزشهای مشترک جامعه انتخاب میکنیم، هویت شخصی ما به سمت احساسی که ما از خود داریم یا تمایل داریم داشته باشیم سوق پیدا میکند و طبعا لباس زیر را بیشتر بر حسب علاقه شخصی و فردیتر انتخاب میکنیم. برخلاف آنکه علاقه فزایندهای به روانشناسی مد و افزایش تصاعدی تحقیقات در مورد مد وجود دارد، مطالعه در مورد رابطه بین روانشناسی و لباس زیر اندک است.
تغییرات انتخاب لباس زیر در طول زمان
ممکن است اهمیتی که به لباس زیر خود میدهیم، با توجه به سن و دورههای زندگی تغییر کند، اما همچنان باید آن را بخریم و بپوشیم. مثلاً وقتی در سالهای اول ازدواج میخواهیم همسرمان را بیشتر جذب کنیم، لباس زیری را انتخاب میکنیم که از نظر ما جذابتر است و به ما احساس جذابیت بدهد. برخی وقتها نیز لباس زیر ابتدا باید کاربردی و در مرحله دوم جذاب باشد. همین زوج ممکن است وقتی سالهای بیشتری از ازدواج آنها گذشت و رابطهشان به مرحله پختگی و امنیت بیشتری رسید، تصمیم بگیرند که اولویت اول انتخاب یک لباس زیر یا لباس خواب آنها ابتدا راحتی آن و سپس جذابیتش باشد.
تاثیرات اجتماعی و فرهنگی بر انتخاب لباس زیر
صنعت مد بیوقفه و بهطور فزایندهای زنان و مردان را برای داشتن "بدن زیبای آرمانی" با تبلیغات خود تحت فشار قرار میدهد. برای دستیابی به این ظاهر به اصطلاح مانکنی و نمایش دادهشده توسط صنعت مد، زنان ممکن است تسلیم پوشیدن لباسهای زیر ناراحتکننده شوند که بدن آنها را بر اساس ایدهآل فیزیکی مد، کنترل و تغییر شکل میدهد. برای بسیاری از ما، انطباق دقیق به این مدهای معرفی شده مشکلساز و سخت است. البته در سالهای اخیر تلاشهای زیادی صورت گرفته تا صنعت مد نه تنها مدهای منطبق با مدلهای بسیار لاغر و بعضاً غیرطبیعی، بلکه برای انواع بیشتری از تودههای بدنی و استایلها را رونمایی کند.
تاثیر لباس زیر بر اعتمادبهنفس و احساس فردی
نتایج یک مطالعه که توسط Jantzen و همکارانش منتشر شد، نشان داد که زنان تلاش زیادی را برای انتخاب، خرید و پوشیدن لباس زیر خاص برای مناسبتهای خاص انجام میدهند. بنابراین لباس زیر میتواند نمایانگر این باشد که "من واقعاً چه کسی هستم". البته این تلاش و پول صرف شده برای لباس زیر میتواند همیشه لذتبخش نباشد. وقتی که تبلیغات لباس زیر عموماً شامل تصاویری از مدلهایی با اندام باریک، خوشاندام و جوان باشد، در صورت عدم تطابق با آن، ممکن است عزتنفس و اعتماد به نفس ما کاهش یابد.
پاسخدهندگان به مطالعه Jantzen اظهار داشتند که در حالی که لباس زیر میتواند حس خوب و اعتمادبهنفس بیشتری ایجاد کند، میتواند عکس آن نیز عمل کند. این مطالعه به طور ضمنی نقش لباس زیر را در احساس مثبت و رابطه همسران تایید میکند.
تحقیقات جالب در مورد تاثیر پوشش بر ادراک و تعاملات
در یک مطالعه جالب که در یک کنفرانس علوم اعصاب در سال 2014 ارائه شد، Quintana Zunino و همکارانش موشهای نر را با موشهای ماده که لباسهایی با طراحی خاص پوشیده بودند جفت کردند. محققان دریافتند زمانی که به نرها فرصت دیگری برای جفتگیری با موشهای ماده بدون لباس یا موشهایی که کت پوشیده بودند داده شد، آنها ترجیح دادند با موشهای ماده کت پوشیده جفتگیری کنند. محققان استدلال کردند که - مانند انسانها - موشها بینایی و احساس لباس را با رابطهشان مرتبط میدانند. این موضوع با تأثیر برانگیختگی لباس زیر زنانه بر مردان مشابهت داشت.
مانند هر لباس دیگری، لباس زیر نیز این توانایی را دارد که هویت و احساس ما را نسبت به خود و دیگران تغییر دهد. بنابراین لازم است ما رابطه خود را با لباسهای زیرمان - صمیمیترین لباسهایمان – بهتر درک کنیم. متاسفانه روانشناسی لباس زیر، مانند روانشناسی مد، کمتر مورد بررسی قرار گرفته است. بنابراین با توجه به ضرورت و افزایش علاقه به لباسهای زیر، لازم است مطالعات بیشتری در این خصوص صورت پذیرد.
نظر خود را بنویسید